คณะขุนนางเเห่งนครหนึ่งหารือกันเรื่องซ่อมเเซมกำเเพงเมือง

ขุนนางคนหนึ่งมาจากตระกูลช่างไม้ได้เสนอขึ้นว่า

“ใช้ไม้ซุงทำกำเเพง รับรองว่าเเข็งเเรงเเน่นอน”

ขุนนางคนที่สองมาจากตระกูลช่างทำหนังก็เสนอว่า

“ใช่หนังสัตว์สิ ทั้งทนทานเเละเเข็งเเรง”

ขุนนางคนที่สามมาจากตระกูลช่างก่ออิฐก็เสนอว่า

“ไม่ซุงกับหนังสัตว์หรือจะสู้อิฐได้”

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า

คนเราย่อมคิดว่าสิ่งที่ตนถนัดนั้นเป็นสิ่งที่ดีที่สุด

นิทานอีสปอื่นๆที่น่าสนใจ